Obserwując proces pięciu chłopaków oskarżonych o doprowadzenie do ciężkiego kalectwa Jarka Dyksa, nie mogłem oprzeć się wrażeniu, że takich młodzianków spotykam codziennie: na ulicy, w sklepie, w autobusie. Oskarżeni to dzieci z normalnych rodzin, żadna patologia. A jednak czegoś im zabrakło, musiało zabraknąć, skoro wzięli udział w czymś tak ohydnym, jak grupowe skopanie leżącego i niebroniącego się (no bo jak???) człowieka. Czy nikt im nigdy nie powiedział, że tak nie wolno, że to złe?

Artykuł archiwalny, dostępny tylko dla zalogowanych użytkowników.
Zaloguj się, a jeśli nie masz konta załóż je tutaj!